mamasnpapas.gr

No σχόλια

Καλή εβδομάδα φίλη από την αγαπημένη μου Θεσσαλονίκη!...Είπα να ξεκινήσουμε "γλυκά" την εβδομάδα μας για αυτό θέλησα να φτιάξω μία κερασόπιτα από τις κερασιές της γιαγιάκας μου!Οι κερασιές μας είναι γεμάτες και είπα να το εκμεταλλευτώ!🍒🍒

Άλλωστε αυτά τα κεράσια δεν τα βρίσκεις κάθε μέρα!Χωρίς φάρμακα και αρρώστιες, που λέει και η γιαγιά μου..Την συνταγή την βρήκα εδώ!

Τι θα χρειαστείς:

Για την ζύμη:

3 κούπες αλεύρι
1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι
1 κούπα μαργαρίνη
10 κουταλιές της σούπας νερό

Για τα κεράσια :

1 κιλό κεράσια
4 κουταλιές της σούπας corn flour
1 και μισή κούπα ζάχαρη

Ετοίμασε το ζυμάρι σου! Τύλιξε το με μεμβράνη και άφησέ το στο ψυγείο για καμιά ώρα να ξεκουραστεί! Σε ένα μπολ ανακάτεψε τα κεράσια με την ζάχαρη και το corn flour! Άνοιξε την ζύμη και στρώσε την στην ταρτιέρα σου! Κράτησε ένα κομμάτι από αυτήν για το στόλισμα επάνω! Μοίρασε ομοιόμορφα το μείγμα με τα κεράσια σου και έπειτα στόλισε το πάνω μέρος της τάρτας σου!Εγώ έκοψα λωρίδες και έβαλα την μία δίπλα στην άλλη απλά!

Περιττό να σας πω ότι δεν έχει μείνει κομμάτι..O Ντίνος έφαγε 2 και όλο φώναζε "η κερασόπιτα της μαμάς μου είναι η καλύτερη".....Κέρασα, επίσης, την γιαγιά μου και τον παππού μου, οι οποίοι δεν σταμάτησαν να λένε το πόσο προκομμένη είμαι...Μιλάνε αυτοί για εμάς, που έχουν φτάσει 83 χρονών και ακόμη τρέχουν στα χωράφια να αλωνίσουν, να σπείρουν, να θερίσουν και να μαζέψουν...Πραγματικά, αν τους δείτε θα πείτε ότι θα ζήσουν άλλα τόσα χρόνια αυτοί οι άνθρωποι..Ακούραστοι και γεμάτοι ενέργεια..Και αν καμία μέρα καθίσουν σπίτι αρχίζουν την γκρίνια...Αυτοί και αν είναι προκομμένοι, λοιπόν...Μακάρι να φτάσουμε τα χρόνια τους και να είμαστε ακόμα στο πόδι με τόση ενέργεια..Μια μέρα θα τους φωτογραφίσω στο μπαξέ τους και θα σας δείξω να καταλάβετε περί τίνος πρόκειται..

Σε άλλα νέα....

Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε ο καιρός μας τα χάλασε...Είχαμε σχέδια για θάλασσα αλλά η βροχή δεν μας έκανε το χατίρι..Οπότε την βγάλαμε στην αυλή με παρέα και δεν ξεκολλήσαμε από την κούνια της ξαδέρφης μας.Πήγαμε μια βόλτα και στον κάμπο μας να δούμε τα καλούδια του ξαδέρφου μου και φυσικά βγάλαμε και μία χωραφο-selfie...

Είναι ο αγαπημένος μου!!~.

Ο Ντίνος δεν σταμάτησε να τρέχει μέσα στις κολοκυθιές και στις ντοματιές και να ρωτάει ασταμάτητα για το καθετί...

Επιβλέψαμε καλά τις καλλιέργειες του δεν μπορώ να πω....Αυτήν την εβδομάδα θα φάμε φρέσκα κολοκυθάκια γεμιστά..🍆🍅🌾

Τα βράδια κλειστήκαμε μέσα μιας και είχε πολύ ψύχρα...Έκανα, όμως, ατμόσφαιρα με τα κεράκια της μανούλας μου και το υπέροχο λικεράκι της..Αυτή είναι η αγαπημένη μου γωνιά στο σπίτι το πατρικό μου..Με το κάδρο του μπαμπά μου από ψηλά να τον κοιτώ και να με κοιτά, την αγαπημένη μου ¨Θεά Κάλλη" ,που μας την είχε φέρει από ένα ταξίδι του στην Taiwan και την κορνίζα δίπλα με εμένα και την μανούλα μου στην ορκωμοσία μου..

Αγαπημένα αντικείμενα συμβολικά..

Εύχομαι αυτήν την εβδομάδα να είναι πιο φιλικός ο καιρός και να μπορέσουμε να κάνουμε καμιά βουτιά..

Ως τότε σας μαμαδογλυκοφιλώ!!~

1 σχόλια

Πάει καιρός που έχουμε να φιλοξενήσουμε κάποια φίλη μας στο blog ώστε να τη γνωρίσουμε όλοι καλύτερα...
Σήμερα έχουμε την τιμή να είναι κοντά μας η Τίνα από το It's my life by Tina Michaelidou...

Το κορίτσι αυτό το παρακολουθώ τους τελευταίους μήνες, όσο βέβαια μου το επιτρέπουν τα πιτσιρίκια και οι υπόλοιπες υποχρεώσεις...
Δεν θα σας πω περισσότερα...
Σας αφήνω να απολαύσετε τη μικρή ηλεκτρονική συζήτησή μας...

1. Μίλησέ μας λιγάκι για τον εαυτό σου ώστε να σε γνωρίσουμε λιγάκι καλύτερα...

Με λένε Τίνα Μιχαηλίδου, ταύρος στο ζώδιο οπότε καταλαβαίνεις τι γίνεται στη ζωή μου. Είμαι λίγο σκύλα με όλη την σημασία της έννοιας, δεν αφήνω να με πλησιάζουν εύκολα. Αγαπώ να γράφω και να είμαι με ανθρώπους που με αγαπάνε και τους αγαπώ.

2. Ανέφερες μας τους λόγους για τους οποίους μπήκες στο χώρο του blogging και τι είναι αυτό που σε κάνει να διατηρείς 3 διαφορετικά blogs..

Στην αρχή το είχα κάνει τελείως ιδιωτικό το blog,μετά το έκανα δημόσιο ένιωθα πιο δυνατή για να το κάνω αυτό. Πλέον έχω 2 blogs στο wordpress και τρέχω πιο πολύ το It's my life by Tina Michaelidou καθώς και τη σελίδα μου στο Facebook It's my life by Tina Mechaelidou... Είναι κάτι σαν ψυχοθεραπεία για μένα το blogging....

3. Ποιά είναι πηγή έμπνευσής σου...τι είναι αυτό δηλαδή που σε κάνει να θέλεις να μοιραστείς την καθημερινότητά σου ή τις αγαπημένες σου συνήθειες με τους αναγνώστες σου?..

Η πηγή μου είναι η δύναμή μου, ίσως τα καθημερινά προβλήματα, οι αγωνίες κλπ είναι αυτά που θέλω να γράψω, να δείξω στον κόσμο ότι δεν πρέπει να το βάζουμε κάτω, αλλά να χαμογελάμε και στις δυσκολίες.

4. Μίλησέ μας για το βιβλίο σου και αν θέλεις μοιράσου μαζί μας το μυστικό του..

Αχ αυτό το βιβλίο, δεν περίμενα ότι θα είχε τόση απήχηση. Έχει να κάνει με την ζωή μου –εντάξει δε τα βγάζω και όλα στη φόρα- πως ξεπέρασα την κατάθλιψη και πως άλλαξα τη ζωή μου προς το καλύτερο... Μπορείτε να διαβάσετε ένα μικρό μέρος "Η ζωή μου όλη"..... Ένα μυστικό που μπορώ να σου πω είναι ότι το βιβλίο μου το έχω αφιερώσει σε κάποιον, δεν μπορώ να πω που αλλά είναι αφιερωμένο...

5. Από όσο γνωρίζω, γράφεις και σε άλλες στήλες..Πώς προλαβαίνεις να είσαι παντού(?), γιατί βλέπω ότι είσαι παιδί του έξω πολύ, με πολλούς γνωστούς, φίλους και παρέες..αυτή η συνήθειά σου δεν σε απασχολεί πολλές ώρες..?

Ένας κολλητός μου είχε πρόσφατα πως είναι υγιές να ασχολείσαι με πολλά πράγματα ταυτόχρονα γιατί έτσι ανακαλύπτεις πολλές πτυχές του εαυτού σου. Συμφωνώ μαζί του ναι μεν απασχολούμε συνέχεια με αυτό αλλά βρίσκω και χρόνο για να βγω όλα θέλουν οργάνωση ...

6. Έχεις γνωρίσει δια ζώσης αναγνώστες σου??

Κάποιους ναι, άλλους μέσω skype , άλλους όχι. Άλλωστε οι περισσότεροι αναγνώστες μου είναι από σχολή κλπ, άλλοι είναι από εξωτερικό που χαίρομαι που έχω και εκεί κοινό...

7. Θα μπορούσες να αναπτύξεις δεσμούς φιλίας με κάποιους από αυτούς??..
Αν ναι, μπορείς αν θέλεις να τους ονοματίσεις..και τους ίδιους αλλά και τα blogs τους..

Ναι θα μπορούσα άλλωστε ο χώρος του blogging είναι υπέροχος. Είναι πάρα πολλά τα άτομα που θα έχω επαφές ή που θα ήθελα να έχω κ για να μην αδικήσω κάποιον δε θα αναφέρω ονόματα ή blogs...

8. Ποια είναι η άποψη σου περί αναδημοσιεύσεων και αντιγραφής αναρτήσεων, που έχει πάρει έξαρση το τελευταίο διάστημα, χωρίς καν άδεια από τον ιδιοκτήτη ή τη σωστή αναφορά στην πηγή?..Πώς θα αντιμετώπιζες εσύ μια τέτοια περίπτωση?..

Το θεωρώ απαράδεκτο, αν θες πάρε την ανάρτησή μου αλλά τουλάχιστον βάλε ενεργή πηγή, μου έχει συμβεί του έστειλα μήνυμα και δεν κάνανε τίποτα. Δυστυχώς δεν μπορείς να κάνεις και πολλά, αλλά να σου πω και να πάρουν τις αναρτήσεις σου υπάρχει μέσα στο blog σου και φαίνεται ποιος το έγραψε πρώτος και κατά δεύτερον για να μη βάζουν πηγή σημαίνει ότι σε ζηλεύουν, ίσως να κάνω και λάθος αλλά έτσι το βλέπω. Αλλά είναι απαράδεκτο όλο αυτό.

9. Ποια στήλη σου πιστεύεις έχει περισσότερη απήχηση και τι είναι αυτό που την καθιστά τόσο δημοφιλή??..

Νομίζω η στήλη της κατάθλιψης , επειδή πολλοί περνάνε από κάτι τέτοιο,οπότε διαβάζοντας το άρθρο βλέπουν ένα κομμάτι του εαυτού τους. Το να έχεις κατάθλιψη δεν είναι κακό, το κακό είναι να μην το παλεύεις για να το ξεπεράσεις.

10. Παρακολουθείς ξένα blogs??..Θεωρείς ότι το δικό μας επίπεδο στο blogging σε σχέση με αυτών του εξωτερικού και συγκεκριμένα της Αμερικής έχουν κοινά σημεία?...Θα μπορούσαμε ποτέ εμείς οι Ελληνίδες bloggers να καταφέρουμε να αγγίξουμε τα ποσά που εισπράττουν αυτές οι γυναίκες??...

Παρακολουθώ και μου αρέσουν πολύ.Υπάρχουν κοινά σημεία απλά εκεί κάνουν άλλη δουλειά, τελείως διαφορετική αυτό είναι και το επάγγελμά τους άλλωστε, ξέρω μια κοπέλα που μου είχε πει αυτή είναι η βασική μου δουλειά και είχα απορήσει γιατί εμείς εδώ κάνουμε άλλη βασική δουλειά και αυτό το έχουμε για να χαλαρώνουμε.Θέλει πολύ δουλειά για να το καταφέρουμε αυτό, δουλειά, θέληση και πείσμα.

11. Πες μας αν θέλεις το μυστικό της επιτυχίας σου..ποιο στοιχείο θεωρείς ότι είναι αυτό που σε έκανε γνωστή ώστε να καταφέρεις να βγεις σε εκπομπή διαδικτυακού καναλιού..

Δεν ξέρω αν υπάρχει κάποιο μυστικό επιτυχίας, απλά γράφεις γράφεις και δεν σκέφτεσαι που θα σε βγάλει αυτό. Προσωπικά όσοι μου λένε ότι με διαβάζουν παθαίνω ένα σοκ γιατί δε το περιμένω, οπότε το να βγω σε μια τέτοια εκπομπή ήταν κάτι καινούριο για μένα και πολύ τιμητικό

12.Αν θέλεις μίλησε μας για την προβολή σου σε εκείνη την εκπομπή και την εμπειρία σου κατ’ επέκταση...

Ήταν πολύ όμορφη εμπειρία και συνάμα αγχωτική, πως θα σταθώ, που θα κοιτάω ,μη πετάξω και καμία βλακεία. Το πρόβλημά μου ήταν απλά να μη βάλω τα κλάματα, γενικά όταν μιλάω για πράγματα που με έχουν πονέσει ή κάτι που ανήκει στο παρελθόν δεν ξέρω τι με πιάνει, κάτι σαν να γίνομαι ευσυγκίνητη , όσο να ναι το παρελθόν και η κατάθλιψη ήταν και είναι μέρη της ζωής μου..

13.Τι είναι αυτό που σε κάνει να γίνεις φανατικός αναγνώστης ενός blog?..το στήσιμο?..η διαφήμιση?..το ίδιο το πρόσωπο, κατά πόσο είναι δημοφιλές ή όχι?...ή οι στήλες του και η θεματολογία του/..?

Νομίζω όλο το πακέτο με τραβάει, γενικά θέλω να διαβάζω διάφορα blogs γιατί η κάθε μια έχει και διαφορετικό τρόπο σκέψης και μου αρέσει να γνωρίζω νέα άτομα

14. Ποιό είναι το motto που ακολουθείς στη ζωή σου??

Να χαμογελάτε γιατί σας αξίζει και σας πάει

15. Ας κλείσουμε την συζήτησή μας με μια ευχή σου προς όλους τους αναγνώστες σου, αλλά και με μια συμβουλή ή tip σου όσον αφορά τις σχέσεις, φιλικές, αδερφικές ή ερωτικές..

Εύχομαι οι αναγνώστες μου να χαμογελάνε και να μη στεναχωριούνται για τίποτε δεν αξίζει να χαλιούνται. Tips για σχέσεις…χμ αδέρφια δεν έχω οπότε δεν ξέρω, όσον αφορά τους φίλους να τους τεστάρετε πριν γίνουν κολλητοί σας, και να θυμάστε ότι δεν είναι όλοι φίλοι υπάρχουν και τα πισώπλατα μαχαιρώματα. Όσο για τις ερωτικές σχέσεις απλά θα πω ότι αν χωρίσει κάποιος ναι μεν να στεναχωρηθεί από την άλλη η ζωή προχωράει, αν κάποιος είναι ερωτευμένος να το ζήσει και να μη δώσει το 100% του εαυτού του για να μην πληγωθεί.
Σε ευχαριστώ πολύ για την τιμή που μου έκανες !!!

Αυτό είναι το κορίτσι μας, η νέα μου διαδικτυακή φίλη...

Μπείτε να ρίξετε μια ματιά στις στήλες της και διαβάστε το βιβλίο της..
Είναι τόσο γλυκιά όσο βλέπετε και στις φωτογραφίες είμαι σίγουρη..
Προς το παρόν σας μαμαδογλυκοφιλώ...
Σμουτς!!~

No σχόλια

Την Παρασκευή που μας πέρασε έζησα μια απίστευτη εμπειρία..Ανεπανάληπτη,πρωτόγνωρη,διασκεδαστική,φαντασμαγορική!Δεν φαντάστηκα ποτέ ότι θα ζήσω κάτι ανάλογο αλλά να που τελικά το έζησα! Ο λόγος φυσικά για το Dinner in the sky....

Εσείς το έχετε ακουστά? Το πήρε το μάτι σας μέσα στην Τεχνόπολη τους τελευταίους 3 μήνες?..Είχα δει τo spot αλλά ποτέ μου δεν πίστεψα ότι θα είχα τα κότσια να ανέβω....Μπορεί να μην έχω υψοφοβία, αλλά το ενδεχόμενο να γευματίσω στα 50 μέτρα αιωρούμενη δεν το φαντάστηκα ποτέ..Δείτε εδώ περί τίνος πρόκειται!....Έζησα την απόλυτη μαγεία φίλοι μου...Η θέα της Ακρόπολης μαγευτική...Και του Λυκαβηττού...

Αλλά και του αστεροσκοπείου..

Για το μόνο που ανησυχούσα ήταν να μην μου πέσει το κινητό.Βρίσκεσαι πραγματικά στον αέρα...Κάθεσαι σε αναπαυτικά bucket καθίσματα και απολαμβάνεις ένα λουκούλλειο γεύμα όλο γεύσεις και νοστιμιά..

Είσαι δεμένος καλά με ζώνες ασφαλείας σε περιστρεφόμενη θέση για άνεση κινήσεων και τα πόδια σου μπορείς να τα στηρίξεις σε ένα σκαλοπάτι προέκταση της καρέκλας..Πριν απογειωθούμε...

Αφού όμως σηκωθείς στα 50 m τριγύρω σου το κενό..Το απόλυτο κενό...

Η επιλογή της ώρας φαντάζομαι δεν είναι τυχαία..Μπορείς να αποθανατίσεις τις στιγμές σου λίγο πριν δύσει ο ήλιος αλλά και αργότερα που είναι φωταγωγημένη όλη η Αθήνα..Εκεί κρύβεται όλη η μαγεία του event ....Να μπορέσεις να δεις όλα τα φώτα της Αθήνας να λαμπυρίζουν, μέσα σε αυτό το πορτοκαλί χρώμα της που σε ζεσταίνει..Δεν σταματήσαμε να βγάζουμε selfies όπως πολύ καλά μαντέψατε..Φυσικά σε τέτοια μέρη πηγαίνεις μόνο με αγαπημένους φίλους που ξέρεις ότι θα περάσεις όμορφα..

Το προσωπικό ήταν απόλυτα εξοικειωμένο με το ύψος, πάντα χαμογελαστό και πολύ πολύ εξυπηρετικό, με υπέροχη διάθεση και για χαβαλέ αλλά και να μας βγάλουν φωτογραφίες..Εμάς σίγουρα θα μας θυμούνται από την πολύ φασαρία που κάναμε με τα γέλια μας..

Σας το συστήνω ανεπιφύλακτα..Είναι ωραίο να δοκιμάζεις καινούργια πράγματα, γιατί όχι και extreme...Εγώ πάντως το ευχαριστήθηκα πολύ...Φαίνεται άλλωστε και από τις φωτογραφίες μου..

Ελπίζω να σας μετέφερα το ωραίο μας κλίμα που είχαμε εκεί ψηλά με το παρεάκι μου....Θα μου μείνει αξέχαστο....

Dinner in the sky i heart you!!

Σας μαμαδογλυκοφιλώ...

No σχόλια

Με αφορμή την ημέρα της μητέρας θέλησα να γράψω για τη μαμά μου..Το Ρουλάκι μας..Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν ήμουν το παιδί της μαμάς..Πιο πολύ του μπαμπά θα έλεγα..Αλλά από τότε που έφυγε από κοντά μας ο daddy, η απουσία του μας έφερε πιο κοντά..Δεν γινόταν αλλιώς..Δεν θα μπορούσαμε να το διαχειριστούμε διαφορετικά..Πάντα ήμασταν δεμένοι σαν οικογένεια..Πάντα είχαμε τις διαφορές μας...Αλλά πάντα, μα πάντα, καταλήγαμε στο κυριακάτικο τραπέζι να συζητάμε και να χασκογελάμε σαν να μην είχαμε τίποτα να μας χωρίσει..

Η μαμά μου...

Μια γυναίκα τρυφερή, δοτική, τελειομανής, εργασιομανής, ευαίσθητη, κυρία, αρχοντική, νοικοκυρά, μαγείρισσα απίστευτη, γεννημένη να συναντήσει τον πατέρα μου και αυτός εκείνη..Για τον ανεπανάληπτο έρωτά τους θα σας μιλήσω σε άλλη ανάρτηση..Τώρα θα σας πω για εκείνη..

Δεν θα ξεχάσω τη ματιά της όταν πήρα το πρώτο μου πτυχίο..Την περηφάνια της και την πληρότητα στα μάτια της..Η συγκίνησή της τεράστια και η απουσία του Φώντα από το πλευρό της εκείνη τη μέρα σίγουρα αισθητή..

Δεν θα ξεχάσω επίσης πόσο την χαροποίησαν τα νέα ότι θα αποκτήσουμε το πρώτο μας παιδί ..

Η μαμά μου δεν ήταν ποτέ πιεστική..Ή ήταν όσο έπρεπε..Δεν με πίεσε ποτέ να διαβάσω...(οκ.. ήμουν και από μόνη μου επιμελής στα καθήκοντά μου)..Δεν με εμπόδισε ποτέ να βγω έξω να διασκεδάσω...Δεν αντέδρασε όταν έμαθε για το πρώτο μου φλερτ..Πάντα μου έδειχνε εμπιστοσύνη και ήταν σίγουρη για μένα..Αυτό με βοήθησε σε πολλά...Και εγώ φρόντισα να μην τους απογοητεύσω ποτέ..Σαν παιδί δεν έχω απωθημένα..Τουλάχιστον μέχρι τώρα δεν μου παρουσιάστηκε κάτι...Μπορεί να μην ήταν αυτή που της εκμυστηρευόμουν τα προσωπικά μου, σαν κορίτσι της εφηβείας, ήταν όμως εκεί...Άψογη στα καθήκοντά της...Ακόμη και στις πιο δύσκολες οικογενειακές μας στιγμές η μαμά μου στάθηκε βράχος..Μπορεί να είχα αδυναμία στον μπαμπά μου, ήξερα όμως ότι αυτή τραβούσε όλο το "ζόρι" να μας μεγαλώσει μιας και ο μπαμπάς όλη μέρα έλειπε από το σπίτι λόγω δουλειάς..

Ακούω αυτό και την σκέφτομαι..Αυτό το τραγούδι είναι από τα αγαπημένα μου το τελευταίο διάστημα..Τα καλοκαίρια της, πλέον, τα περνάει στην Κεφαλλονιά..Αυτό το νησί έχει γίνει κατά κάποιο τρόπο το 2ο χωριό μας για εμένα και τα αδέρφια μου..Την επισκεπτόμαστε κάθε χρόνο τα τελευταία 4 έτη, και κάποιες φορές παραπάνω από μια φορά...Μας λείπει πολύ αλλά κατανοούμε απόλυτα την ανάγκη της να φύγει..Έστω και για τόσους μήνες..

Η μαμά μου είναι μαχήτρια και ποτέ δεν το βάζει κάτω..Ακόμη και τώρα , που και τα 3 της παιδιά έχουν τις δικές τους οικογένειες, είναι εκεί για εμάς..Πάντα διακριτική όχι όμως απαθής..

Πάντα θα μας πει τη γνώμη της είτε μας αρέσει είτε όχι..Δεν ξεχωρίζει τα παιδιά της από τους συντρόφους που διαλέξαμε να πορευτούμε στη ζωή μας..Τους θεωρεί παιδιά της και σε κάθε καυγά που μπορεί να έχουμε φροντίζει να είναι αντικειμενική..Δεν είναι λίγες οι φορές που δεν πήρε το μέρος μου...Δεν είναι λίγες οι φορές που διαφωνήσαμε..Ειδικά εγώ με τη μαμά μου, δεν ταιριάζουμε σχεδόν σε τίποτα...Με την αδερφή μου τα βρίσκει καλύτερα..Επειδή όμως εγώ είμαι το στερνοπούλι της, όπως λέει, ή το "Ξενάκι" της με αγαπάει περισσότερο...Χεχε..(ελπίζω να μη με διαβάσει η αδερφή μου και ο αδερφός μου)..Εγώ πάντα ήμουν η τσαχπίνα της παρέας...Μικρή όλο χόρευα και έκανα νάζια...Όχι ότι τώρα που μεγάλωσα είμαι καλύτερη..~~Μη σου πω και χειρότερη...~~Όπως και να έχει, όμως, ότι είμαι σήμερα (καλό ή κακό) το οφείλω στη μαμά μου..

Δεν θα μπορούσα τίποτα άλλο παρά ευγνωμοσύνη να νιώσω για την μαμά μου..Γιατί τώρα που και εγώ είμαι μαμά μπορώ να καταλάβω απόλυτα πόσες θυσίες έκανε για μένα..

Πόσα όνειρά της άφησε πίσω...
Πόσα θέλω ξεπέρασε...
Πόσα ξενύχτια πέρασε πάνω από το κεφάλι μου ή δίπλα από την πόρτα να με περιμένει να γυρίσω..
Πόση αγωνία τράβηξε στις εξετάσεις που είχα να διαγωνιστώ κάθε φορά...
Πόσο πολύ πίστεψε σε μένα και μου 'πε "θα τα καταφέρεις"..."δεν σε φοβάμαι εσένα"...

Αυτή είναι η μαμά μου και δεν θα μπορούσα να έχω καλύτερη..

Δεν ξεχνώ να της λέω Σ 'αγαπώ...

Και δεν ξεχνώ να αφιερώνω χρόνο για να την ακούσω...Να την ρωτήσω πώς είναι..Πώς αισθάνεται που μεγαλώνει..Πώς νιώθει που έχει εμάς..Δεν ξεχνώ να την ρωτήσω πολλά ...Γιατί συνήθως εμείς τα παιδιά ξεχνιόμαστε..Νομίζουμε ότι οι γονείς μας είναι super ήρωες και πως μόνο εμείς έχουμε την ανάγκη τους..Όχι...Έχουν και αυτή την δική μας..Να τους βγάλουμε έξω για φαγητό...Να τους κάνουμε δώρο ένα ταξιδάκι ή μια μέρα σε ένα spa..

Στα μάτια μας φαντάζουν ήρωες,..Και σίγουρα είναι..Αλλά μην ξεχνάμε ότι καθώς μεγαλώνουμε οφείλουμε εμείς να τους φροντίσουμε λιγάκι παραπάνω...Είναι η δικιά μας υποχρέωση πια..

Σ' αγαπώ μαμά...

Χρόνια σου πολλά και ευτυχισμένα!!~...