ΩΩ!!...Ναι...τα γενέθλια μου έφτασαν...όπως και τα πρώτα "άντα" μαζί με αυτά....Σήμερα όλη μέρα από το πρωί, φίλοι μου, προσπαθώ να καταλάβω πότε πέρασαν έτσι τα χρόνια...Πότε ήμουν έφηβη, πότε αποφοίτησα, πότε αρραβωνιάστηκα, πότε παντρεύτηκα και έκανα παιδιά..πότε?..πότε??...πότε??...Από νωρίς το πρωί ,λοιπόν, που άνοιξε το μάτι μας προσπαθώ να φέρω στο μυαλό μου όλες αυτές τις στιγμές που με έφτασαν ως εδώ..Τις άσχημες αλλά και τις ευτυχισμένες..Ευτυχώς οι ευτυχισμένες είναι πολύ περισσότερες από τις άσχημες..Αλλιώς κυλούν τα χρόνια όταν έχεις φίλους στο πλευρό σου..Αλλιώς όταν μοιράζεσαι τη ζωή σου και την καθημερινότητά σου με ανθρώπους που σε νοιάζονται και σ' αγαπούν...Είμαι πολύ τυχερή που έχω όλους αυτούς τους υπέροχους ανθρώπους δίπλα μου~!...Που με αγαπούν και με στηρίζουν...Που με συμπαραστέκονται και με βοηθούν σε όλες τις προκλήσεις που μου επιφύλαξε μέχρι τώρα η ζωή..Και αυτοί δεν είναι μόνο η οικογένειά μου αλλά και οι φίλοι μου...Φίλοι καρδιάς και άνθρωποι γνήσιοι...Κάπως έτσι θα κυλήσει και η σημερινή μέρα...Μπορεί να είμαι μακριά από τους δικούς μου, αλλά και εδώ -στα νότια προάστια- υπάρχουν επίσης πολύ αγαπημένα πρόσωπα..
Κυριακή σήμερα...Ημέρα αφιερωμένη στην οικογένεια..Ίσως είναι η μοναδική μέρα που μπορούμε να καθίσουμε όλοι μαζί οικογενειακώς...να πιούμε καφέ...να δούμε καμιά ταινία..να φάμε όλοι μαζί στην τραπεζαρία..Τις υπόλοιπες ημέρες, βλέπεις, ο μπαμπάς γυρίζει αργά..Ενώ,λοιπόν, ετοιμαζόμασταν για μπάνιο σε κάποια παραλία, μόλις βγήκα στο μπαλκόνι να πιω το πρωινό μου καφεδάκι κατάλαβα ότι ο καιρός επιτέλους άρχισε να θυμίζει φθινόπωρο..Μπορεί ο ήλιος να έλαμπε, δεν είχε όμως τόσο ζέστη ώστε να ξεχυθούμε σε κάποια πλαζ (άσχετα αν το μετανιώσαμε κάπου λίγο πριν το μεσημέρι)....Απόλαυσα τον πρώτο μου ζεστό καφέ της εποχής αυτής παρέα με το αγαπημένο μου βιβλίο, αναζητώντας ιδέες για το μεσημεριανό αλλά και για το καθημερινό κολατσιό του Ντίνου στο σχολείο!!~...
Η πρώτη μέρα μας στο σχολείο ήρθε..Την περιμέναμε πώς και πώς και εγώ αλλά και ο Ντίνος...Ο μήνας αυτός όπως είπαμε και στην προηγούμενη ανάρτηση είναι των αλλαγών και της προσμονής...Ένα από τα δύο πραγματάκια, λοιπόν, που περιμέναμε με αγωνία επιτέλους επιτεύχθηκε..Η πρώτη μέρα μας στο σχολείο ήρθε!!...
Μαμά και γιος βγήκαμε στο δρόμο!..Ξυπνήσαμε νωρίς το πρωί να ετοιμαστούμε αλλά και να προετοιμαστούμε ψυχολογικά..Του εξήγησα για μία ακόμη φορά τι είναι ο αγιασμός και ότι σήμερα μόνο θα γνωριστούμε με τη δασκάλα και τα υπόλοιπα παιδάκια, τους φίλους μας..Η αλήθεια είναι πως δεν του άρεσε αυτό, μιας και ήθελε να καθίσει στην τάξη του να παίξει παρέα με τους υπόλοιπους για αρκετή ώρα..Οι τοίχοι της τάξης τον ενθουσίασαν...Παρατήρησε την παραμικρή λεπτομέρεια...Τους πλανήτες με το δικό μας ηλιακό σύστημα, το μανάβικο, τα τραπεζάκια με τα ονόματα των περσινών παιδιών επάνω, τα ράφια με τα βάζα γεμάτα τρόφιμα (όσπρια, ζυμαρικά και ρύζι), τις 4 εποχές, το τρενάκι με τους φόβους μας και άλλα...Η τάξη μας εντός των ημερών μας είπαν ότι θα βαφτεί..Ήδη ήταν περιποιημένη, πράγμα που δηλώνει ότι κάποιος την φρόντιζε καλά...Η δασκάλα μας ιδιαίτερα ομιλητική με τους γονείς...Φίλησε το κάθε παιδί ξεχωριστά και το καλώς όρισε στη νέα του "ζωή"... Φαίνεται παιδαγωγός με εμπειρία, θέληση, όρεξη και εμπιστοσύνη στον εαυτό της για μία ακόμη επιτυχημένη και δημιουργική χρονιά..Η αλήθεια είναι ότι είμαι πολύ συγκινημένη..
Τις τελευταίες μέρες γενικότερα επικρατεί συγκίνηση και ρίγος στην ατμόσφαιρα του σπιτιού μας...Από την μία συνειδητοποιούμε πόσο μεγάλωσε το αγόρι μας και δεν το πιστεύουμε...Από την άλλη σκέφτομαι ότι ο κόπος μου να του μάθω όσο πιο πολλά μπορώ πριν τη δασκάλα του δικαιώνεται..Θέλω να είμαι η πρώτη που θα του δείξει πώς να γράφει το ονοματάκι του, να το διαβάζει και να συλλαβίζει τα γραμματάκια ένα ένα...
Να του διαβάσω όσο πιο πολλά μπορώ για τους δεινόσαυρους, τους πλανήτες, τα χρώματα, τα λαχανικά, την ανακύκλωση, την αγάπη, την φιλία, το πώς μοιραζόμαστε, πώς είμαστε καλοί φίλοι και άνθρωποι και όλα αυτά τα όμορφα που πρέπει να γεμίζουν το μυαλουδάκι του που είναι σαν σφουγγάρι...Είναι μέρες που απογοητεύομαι ότι δεν τα καταφέρνω..Είναι μέρες που και ο μικρός δεν έχει όρεξη...Λογικό..Εκεί βλέπουμε απλά μια ταινία να ηρεμήσει το κεφάλι μας όπως λέει και ο ίδιος και εγώ πέφτω κάτω από τα γέλια..Είναι, όμως και κάτι μεσημέρια που επιλέγουμε να μην κοιμηθεί γιατί θέλουμε να χορτάσει ο ένας τον άλλον...Μεγαλώνοντας παιδάκια στην ίδια σχεδόν ηλικία έχω να πω ότι ο χρόνος δεν μου φτάνει να χαρώ τον καθένα όσο θα πρεπε και έχω ανάγκη..Και επειδή η Stacy πάντα διεκδικεί την πρωτιά και την αγκαλίτσα της (εμένα δηλαδή) αυτός που μένει παραπονεμένος είναι ο Ντίνος...Σαν λύση στο θέμα μας αυτό βρήκαμε τα μεσημέρια που κοιμάται η μικρή..Είναι οι δικές μας ώρες..Οι ώρες που λέμε τα παράπονά μας, οι ώρες που αγκαλιαζόμαστε πολύ, οι ώρες που ακούει τη μαμά να του διαβάζει ιστορίες και παραμύθια αλλά και οι ώρες που μπορούμε με την ησυχία μας να ζωγραφίσουμε με νερομπογιές, μαρκαδόρους, πλαστελίνες, χρώματα και κιμωλίες χωρίς να μας τα χαλάσει το μικρό αλλά πάντα θαυματουργό χεράκι της Stacy's/....
Καθόμαστε στο τραπεζάκι δραστηριοτήτων μας και αφήνουμε την φαντασία μας ελεύθερη..Θέλω να ευχηθώ σε όλα τα παιδάκια του κόσμου καλή σχολική χρονιά και καλή πρόοδο...Σε όλες τις μανούλες αλλά και τους μπαμπάδες που δίνουν όλο τους το είναι για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους, να είναι δίπλα τους , για να τα στηρίξουν και να τους συμπαρασταθούν, να είμαστε γεμάτοι υπομονή και επιμονή σε αυτό το δύσκολο έργο που έχουμε αναλάβει, την ανατροφή και διαπαιδαγώγηση των παιδιών μας...Να είμαστε κοντά στους δασκάλους μας και σε συνεργασία με αυτούς πάντα να βρίσκουμε τη λύση στο εκάστοτε πρόβλημα και δυσκολία που θα αντιμετωπίσουν τα παιδιά μας...
Happy 1st Day of School!!
Σας μαμαδογλυκοφιλώ!!
![]() |
| Πηγή google |
Αρχές Σεπτέμβρη και ακόμα η ζέστη δεν λέει να υποχωρήσει...Είναι ήδη αργά...Βρίσκομαι στη βεράντα και δεν λέει να δροσίσει..Μα τι γίνεται?...Θα προτιμούσα τώρα ένα αεράκι δροσερό, ότι πρέπει να γεμίσει το σπίτι μας και να κάνει τις κουρτίνες να ανεμίσουν δηλώνοντας την παρουσία του...Αλλά μπα...Άπνοια....-Σαν μπήκε ο Σεπτέμβρης, που λες, έχω αρχίσει να μετρώ τις μέρες σαν το φαντάρο....1η Σεπτέμβρη...2η Σεπτέμβρη..3η Σεπτέμβρη..Όχι δεν ανυπομονώ για τα γενέθλιά μου..( καλά λιγουλάκι μόνο)..Ανυπομονώ να επιστρέψει η μανούλα μου από το νησί...
Ο αγαπημένος μήνας του καλοκαιριού μας αποχαιρέτησε πριν λίγες μέρες, αυτό όμως δεν πάει να πει πώς και εμείς αποχαιρετήσαμε μαζί με αυτόν και το καλοκαίρι..Summer is still here και οι βαθμοί συνεχίζουν να χτυπούν στο κόκκινο..Μιας και επιστρέψαμε στο σπίτι μας και στη βάση μας, και ύστερα από ένα μαραθώνιο καθαρίσματος- σιδερώματος- συμμαζέματος, βρήκα επιτέλους το χρόνο να μοιραστώ μαζί σας τις διακοπές του Αυγούστου μας..Τις εξορμήσεις του Ιουλίου μπορείτε να τις δείτε εδώ γιατί όχι και εδώ...
Μόλις προχτές γυρίσαμε από το εξοχικό και ήδη δεν βλέπουμε την ώρα να φύγουμε ξανά..Αυτή τη φορά, όμως, για έναν ολόκληρο μήνα σχεδόν..Οι διακοπούλες μας ξεκινούν επισήμως την Πέμπτη και ήδη μετρώ τις ώρες...Η ζέστη στην Αθήνα, αλλά και αυτή η απίστευτη υγρασία που σε κάνει να κολλάς από πάνω μέχρι κάτω, δεν υποφέρεται...Ευτυχώς, συνεχίζουμε να έχουμε παρέα μας την ανιψιά μου και οι μέρες αυτές κυλούν πιο ευχάριστα..Συνεχίζουμε το μαραθώνιο αγορών μας και συνεχίζουμε να έχουμε θετική σκέψη για όλα τα πράγματα..Και αν κάποια στιγμή μας χαλάει η διάθεση (για εντελώς χαζούς λόγους) το προσπερνάμε και πάμε παρακάτω..Θέλω να τη γυρίσω σε όλα τα mall που έχουμε τριγύρω..Άλλωστε με αυτή τη ζέστη είναι μια λύση οι δροσεροί χώροι τους..Η αλήθεια είναι ότι φέτος πρώτη φορά ευχαριστήθηκα εκπτώσεις και πέτυχα κομμάτια που ήθελα προ εκπτώσεων..Ίσως τα τραγικά ζητήματα που προέκυψαν τους μήνες του Ιουλίου να μην άφησαν τους καταναλωτές να ξεχυθούν στα μαγαζιά ιδιαίτερα..Και πώς να το κάνουν άλλωστε..Όλοι είμαστε ακόμα μουδιασμένοι..Ο θείος της, δε, φρόντισε να δει την Αθήνα και by night, πηγαίνοντάς την σε must σημεία που αν δεν τα δεις νύχτα είναι σαν να μην τα έχεις δει καθόλου..Φυσικά, πήρε και το αντράκι μας μαζί..(όχι που δεν θα τρύπωνε αυτός ο πονηρούλης)...
Παρασκευή σήμερα και ήδη έχει αρχίσει να φτιάχνει η διάθεσή μου..Όχι ότι αυτήν την εβδομάδα ήταν ιδιαίτερα πεσμένη..Το αντίθετο μάλλον!...Με την Ζωζώ μου παρέα και την μικρή Stacy αυστηρό κριτή, ξεχυθήκαμε στις βιτρίνες...Ε, μια ανανέωση την χρειαζόμασταν εδώ που τα λέμε!Οι εκπτώσεις είναι δελεαστικές!Από την άλλη, είναι και ένας καλός λόγος να περπατήσουμε χαζεύοντας τις νέες τάσεις σε περιοχές και "αγορές"που δεν έχει επισκεφτεί το κορίτσι μου!Νομίζω ότι το κλίμα της Αθήνας της πάει πολύ!..Και δεν ξέρετε πόσο χαίρομαι για αυτό!...Φυσικά πειραματιστήκαμε και στην κουζίνα..!Δοκιμάσαμε νέες γεύσεις φτιάχνοντας λαχταριστό παγωτό Oreo cheesecake αλλά και corn flake muffins με βρώμη, κουβερτούρα, νιφάδες σοκολάτας και σιταριού, μπανάνα και cranberries..
Αυτές τις μέρες ομολογουμένως το mood όλων είναι κάπως φορτισμένο..Οι πολιτικές εξελίξεις στη χώρα μας οργιάζουν και μας έχουν καθηλώσει κυριολεκτικά και μεταφορικά..Η αλήθεια είναι ότι αποφεύγω να ανοίγω την τηλεόραση, παρά μόνο για ευνόητους λόγους..Επέλεξα να ενημερώνομαι αποκλειστικά από το διαδίκτυο και τον ξένο τύπο..Ο κόσμος είναι πικραμένος και απογοητευμένος..Το ίδιο και εγώ, φυσικά..Σαν άνθρωπος, όμως, δεν μου αρέσει να μεμψιμοιρώ, ούτε να κάνω βαρυσήμαντες δηλώσεις...Όσον αφορά το περιβόητο δημοψήφισμα των προηγούμενων εβδομάδων θεώρησα σοφό να μην ταχθώ υπέρ κανενός ρεύματος..Σεβαστές όλες οι απόψεις..Την δική μου επέλεξα να την κρατήσω για τον εαυτό μου και για το οικογενειακό μου περιβάλλον..Όλο αυτό το καλοστημένο πανηγύρι και στα social media αλλά και στα κανάλια, ελληνικά και μη, το βρήκα πολύ φτηνό και πρόστυχο..Πολλοί "φίλοι" μου, (εντός και εκτός εισαγωγικών), επέλεξαν να εκφραστούν βροντόφωνα θίγοντας υπολήψεις ..Σεβαστή και αυτή η άποψη, αν και περισσότερο για κριτική μου φάνηκε..Anyway..Το κακό είναι ότι κατάφεραν και έσπειραν τη διχόνοια ανάμεσα στους Έλληνες και κατά την ταπεινή μου άποψη, αυτό είχαν σκοπό από την αρχή..-
Ήρθε η μέρα λοιπόν του Ντίνου μου!!~Επιτέλους οι μέρες πέρασαν και το περιβόητο party του πραγματοποιήθηκε!!~Ο μικρός όλες αυτές τις μέρες ήταν να σκάσει!!~Έβλεπε που ετοίμαζα και ετοίμαζα, αλλά η μεγάλη μέρα του δεν έφτανε.."Μαμά, μου φαίνεται σαν αιώνας" μου είπε χαρακτηριστικά δύο μέρες πριν τα γενέθλιά του..Ε, λογικό που του φάνηκε να αργεί..Αφού οι προετοιμασίες της διακόσμησης και τα ψώνια τα είχαμε κάνει παρέα όλοι μαζί μέρες πριν..
Το 4ο party μας ήταν όλο χρώμα, τόσο πολύ χρώμα που ήθελες δεν ήθελες κοιτώντας τον μπουφέ σου έφτιαχνε την διάθεση..Την επιλογή του θέματος την έκανε ο ίδιος ο Ντίνος.!!~Ήθελε το 4ο κεράκι της ζωής του να το σβήσει παρέα με LEGO σημαιάκια, πιατάκια και, φυσικά, με LEGO τούρτα..Αν και είναι φανατικός των Playmobil φέτος για πρώτη φορά το Πάσχα, ζήτησε από το νονό του LEGO λαμπάδα!!Κάπως έτσι ξεκίνησε η επαφή του με τα χιλιάδες μικροσκοπικά αυτά τουβλάκια, που όλο και περισσότερο κουράζουν την μαμά, καθώς αυξάνονται μέσα στο σπίτι μας..
Η εβδομάδα που μας πέρασε είχε λίγο από όλα..Οι μέρες μας στο χωριό και στη Θεσσαλονίκη κυλούν όμορφα και ευχάριστα...Τώρα που πλησιάζει το party του Ντίνου είμαστε σε διαρκή αναζήτηση...λίγο για διακόσμηση, λίγο για τα ρούχα μας..λίγο για το στολισμό..Έχει και αυτό το τρέξιμό του..Σύμμαχός μου σε όλο αυτό η αδερφή μου as always.....Τα πρωινά μας τα περνάμε παρέα στο μπαλκονάκι απολαμβάνοντας το καφεδάκι μας...Τα παιδιά παίζουν στην αυλή, στο δρόμο, στο πάρκο..όλη η γειτονιά μια παρέα..Αυτό είναι ένα από τα καλά του χωριού..Βέβαια, δεν μπορείς να ταιριάζεις με όλους και πάντα, αλλά η γειτονιά της αδερφής μου έχει πολύ καλά παιδιά, κυρίως γιατί αυτά έχουν πολύ καλές μαμάδες...Δεν ξέρω πώς θα το πάρουμε απόφαση να γυρίσουμε πίσω στην τρέλα της Αθήνας...Αλλά αυτό θα το σκεφτώ όταν έρθει η ώρα του...Προς το παρόν είμαστε εδώ και προσπαθούμε να μην αφήσουμε καμία στιγμή ( ή μάλλον καμία ώρα της ημέρας) να πάει χαμένη...
Καλή εβδομάδα φίλη από την αγαπημένη μου Θεσσαλονίκη!...Είπα να ξεκινήσουμε "γλυκά" την εβδομάδα μας για αυτό θέλησα να φτιάξω μία κερασόπιτα από τις κερασιές της γιαγιάκας μου!Οι κερασιές μας είναι γεμάτες και είπα να το εκμεταλλευτώ!🍒🍒
Άλλωστε αυτά τα κεράσια δεν τα βρίσκεις κάθε μέρα!Χωρίς φάρμακα και αρρώστιες, που λέει και η γιαγιά μου..Την συνταγή την βρήκα εδώ!
Τι θα χρειαστείς:
Για την ζύμη:
- 3 κούπες αλεύρι
- 1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι
- 1 κούπα μαργαρίνη
- 10 κουταλιές της σούπας νερό
Για τα κεράσια :
- 1 κιλό κεράσια
- 4 κουταλιές της σούπας corn flour
- 1 και μισή κούπα ζάχαρη
Ετοίμασε το ζυμάρι σου! Τύλιξε το με μεμβράνη και άφησέ το στο ψυγείο για καμιά ώρα να ξεκουραστεί! Σε ένα μπολ ανακάτεψε τα κεράσια με την ζάχαρη και το corn flour! Άνοιξε την ζύμη και στρώσε την στην ταρτιέρα σου! Κράτησε ένα κομμάτι από αυτήν για το στόλισμα επάνω! Μοίρασε ομοιόμορφα το μείγμα με τα κεράσια σου και έπειτα στόλισε το πάνω μέρος της τάρτας σου!Εγώ έκοψα λωρίδες και έβαλα την μία δίπλα στην άλλη απλά!
Περιττό να σας πω ότι δεν έχει μείνει κομμάτι..O Ντίνος έφαγε 2 και όλο φώναζε "η κερασόπιτα της μαμάς μου είναι η καλύτερη".....Κέρασα, επίσης, την γιαγιά μου και τον παππού μου, οι οποίοι δεν σταμάτησαν να λένε το πόσο προκομμένη είμαι...Μιλάνε αυτοί για εμάς, που έχουν φτάσει 83 χρονών και ακόμη τρέχουν στα χωράφια να αλωνίσουν, να σπείρουν, να θερίσουν και να μαζέψουν...Πραγματικά, αν τους δείτε θα πείτε ότι θα ζήσουν άλλα τόσα χρόνια αυτοί οι άνθρωποι..Ακούραστοι και γεμάτοι ενέργεια..Και αν καμία μέρα καθίσουν σπίτι αρχίζουν την γκρίνια...Αυτοί και αν είναι προκομμένοι, λοιπόν...Μακάρι να φτάσουμε τα χρόνια τους και να είμαστε ακόμα στο πόδι με τόση ενέργεια..Μια μέρα θα τους φωτογραφίσω στο μπαξέ τους και θα σας δείξω να καταλάβετε περί τίνος πρόκειται..
Σε άλλα νέα....
Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε ο καιρός μας τα χάλασε...Είχαμε σχέδια για θάλασσα αλλά η βροχή δεν μας έκανε το χατίρι..Οπότε την βγάλαμε στην αυλή με παρέα και δεν ξεκολλήσαμε από την κούνια της ξαδέρφης μας.Πήγαμε μια βόλτα και στον κάμπο μας να δούμε τα καλούδια του ξαδέρφου μου και φυσικά βγάλαμε και μία χωραφο-selfie...
Είναι ο αγαπημένος μου!!~.
Ο Ντίνος δεν σταμάτησε να τρέχει μέσα στις κολοκυθιές και στις ντοματιές και να ρωτάει ασταμάτητα για το καθετί...
Επιβλέψαμε καλά τις καλλιέργειες του δεν μπορώ να πω....Αυτήν την εβδομάδα θα φάμε φρέσκα κολοκυθάκια γεμιστά..🍆🍅🌾
Τα βράδια κλειστήκαμε μέσα μιας και είχε πολύ ψύχρα...Έκανα, όμως, ατμόσφαιρα με τα κεράκια της μανούλας μου και το υπέροχο λικεράκι της..Αυτή είναι η αγαπημένη μου γωνιά στο σπίτι το πατρικό μου..Με το κάδρο του μπαμπά μου από ψηλά να τον κοιτώ και να με κοιτά, την αγαπημένη μου ¨Θεά Κάλλη" ,που μας την είχε φέρει από ένα ταξίδι του στην Taiwan και την κορνίζα δίπλα με εμένα και την μανούλα μου στην ορκωμοσία μου..
Αγαπημένα αντικείμενα συμβολικά..
Εύχομαι αυτήν την εβδομάδα να είναι πιο φιλικός ο καιρός και να μπορέσουμε να κάνουμε καμιά βουτιά..
Ως τότε σας μαμαδογλυκοφιλώ!!~
Πάει καιρός που έχουμε να φιλοξενήσουμε κάποια φίλη μας στο blog ώστε να τη γνωρίσουμε όλοι καλύτερα...
Σήμερα έχουμε την τιμή να είναι κοντά μας η Τίνα από το It's my life by Tina Michaelidou...
Το κορίτσι αυτό το παρακολουθώ τους τελευταίους μήνες, όσο βέβαια μου το επιτρέπουν τα πιτσιρίκια και οι υπόλοιπες υποχρεώσεις...
Δεν θα σας πω περισσότερα...
Σας αφήνω να απολαύσετε τη μικρή ηλεκτρονική συζήτησή μας...
1. Μίλησέ μας λιγάκι για τον εαυτό σου ώστε να σε γνωρίσουμε λιγάκι καλύτερα...
Με λένε Τίνα Μιχαηλίδου, ταύρος στο ζώδιο οπότε καταλαβαίνεις τι γίνεται στη ζωή μου. Είμαι λίγο σκύλα με όλη την σημασία της έννοιας, δεν αφήνω να με πλησιάζουν εύκολα. Αγαπώ να γράφω και να είμαι με ανθρώπους που με αγαπάνε και τους αγαπώ.
2. Ανέφερες μας τους λόγους για τους οποίους μπήκες στο χώρο του blogging και τι είναι αυτό που σε κάνει να διατηρείς 3 διαφορετικά blogs..
Στην αρχή το είχα κάνει τελείως ιδιωτικό το blog,μετά το έκανα δημόσιο ένιωθα πιο δυνατή για να το κάνω αυτό. Πλέον έχω 2 blogs στο wordpress και τρέχω πιο πολύ το It's my life by Tina Michaelidou καθώς και τη σελίδα μου στο Facebook It's my life by Tina Mechaelidou... Είναι κάτι σαν ψυχοθεραπεία για μένα το blogging....
3. Ποιά είναι πηγή έμπνευσής σου...τι είναι αυτό δηλαδή που σε κάνει να θέλεις να μοιραστείς την καθημερινότητά σου ή τις αγαπημένες σου συνήθειες με τους αναγνώστες σου?..
Η πηγή μου είναι η δύναμή μου, ίσως τα καθημερινά προβλήματα, οι αγωνίες κλπ είναι αυτά που θέλω να γράψω, να δείξω στον κόσμο ότι δεν πρέπει να το βάζουμε κάτω, αλλά να χαμογελάμε και στις δυσκολίες.
4. Μίλησέ μας για το βιβλίο σου και αν θέλεις μοιράσου μαζί μας το μυστικό του..
Αχ αυτό το βιβλίο, δεν περίμενα ότι θα είχε τόση απήχηση. Έχει να κάνει με την ζωή μου –εντάξει δε τα βγάζω και όλα στη φόρα- πως ξεπέρασα την κατάθλιψη και πως άλλαξα τη ζωή μου προς το καλύτερο... Μπορείτε να διαβάσετε ένα μικρό μέρος "Η ζωή μου όλη"..... Ένα μυστικό που μπορώ να σου πω είναι ότι το βιβλίο μου το έχω αφιερώσει σε κάποιον, δεν μπορώ να πω που αλλά είναι αφιερωμένο...
5. Από όσο γνωρίζω, γράφεις και σε άλλες στήλες..Πώς προλαβαίνεις να είσαι παντού(?), γιατί βλέπω ότι είσαι παιδί του έξω πολύ, με πολλούς γνωστούς, φίλους και παρέες..αυτή η συνήθειά σου δεν σε απασχολεί πολλές ώρες..?
Ένας κολλητός μου είχε πρόσφατα πως είναι υγιές να ασχολείσαι με πολλά πράγματα ταυτόχρονα γιατί έτσι ανακαλύπτεις πολλές πτυχές του εαυτού σου. Συμφωνώ μαζί του ναι μεν απασχολούμε συνέχεια με αυτό αλλά βρίσκω και χρόνο για να βγω όλα θέλουν οργάνωση ...
6. Έχεις γνωρίσει δια ζώσης αναγνώστες σου??
Κάποιους ναι, άλλους μέσω skype , άλλους όχι. Άλλωστε οι περισσότεροι αναγνώστες μου είναι από σχολή κλπ, άλλοι είναι από εξωτερικό που χαίρομαι που έχω και εκεί κοινό...
7. Θα μπορούσες να αναπτύξεις δεσμούς φιλίας με κάποιους από αυτούς??..
Αν ναι, μπορείς αν θέλεις να τους ονοματίσεις..και τους ίδιους αλλά και τα blogs τους..
Ναι θα μπορούσα άλλωστε ο χώρος του blogging είναι υπέροχος. Είναι πάρα πολλά τα άτομα που θα έχω επαφές ή που θα ήθελα να έχω κ για να μην αδικήσω κάποιον δε θα αναφέρω ονόματα ή blogs...
8. Ποια είναι η άποψη σου περί αναδημοσιεύσεων και αντιγραφής αναρτήσεων, που έχει πάρει έξαρση το τελευταίο διάστημα, χωρίς καν άδεια από τον ιδιοκτήτη ή τη σωστή αναφορά στην πηγή?..Πώς θα αντιμετώπιζες εσύ μια τέτοια περίπτωση?..
Το θεωρώ απαράδεκτο, αν θες πάρε την ανάρτησή μου αλλά τουλάχιστον βάλε ενεργή πηγή, μου έχει συμβεί του έστειλα μήνυμα και δεν κάνανε τίποτα. Δυστυχώς δεν μπορείς να κάνεις και πολλά, αλλά να σου πω και να πάρουν τις αναρτήσεις σου υπάρχει μέσα στο blog σου και φαίνεται ποιος το έγραψε πρώτος και κατά δεύτερον για να μη βάζουν πηγή σημαίνει ότι σε ζηλεύουν, ίσως να κάνω και λάθος αλλά έτσι το βλέπω. Αλλά είναι απαράδεκτο όλο αυτό.
9. Ποια στήλη σου πιστεύεις έχει περισσότερη απήχηση και τι είναι αυτό που την καθιστά τόσο δημοφιλή??..
Νομίζω η στήλη της κατάθλιψης , επειδή πολλοί περνάνε από κάτι τέτοιο,οπότε διαβάζοντας το άρθρο βλέπουν ένα κομμάτι του εαυτού τους. Το να έχεις κατάθλιψη δεν είναι κακό, το κακό είναι να μην το παλεύεις για να το ξεπεράσεις.
10. Παρακολουθείς ξένα blogs??..Θεωρείς ότι το δικό μας επίπεδο στο blogging σε σχέση με αυτών του εξωτερικού και συγκεκριμένα της Αμερικής έχουν κοινά σημεία?...Θα μπορούσαμε ποτέ εμείς οι Ελληνίδες bloggers να καταφέρουμε να αγγίξουμε τα ποσά που εισπράττουν αυτές οι γυναίκες??...
Παρακολουθώ και μου αρέσουν πολύ.Υπάρχουν κοινά σημεία απλά εκεί κάνουν άλλη δουλειά, τελείως διαφορετική αυτό είναι και το επάγγελμά τους άλλωστε, ξέρω μια κοπέλα που μου είχε πει αυτή είναι η βασική μου δουλειά και είχα απορήσει γιατί εμείς εδώ κάνουμε άλλη βασική δουλειά και αυτό το έχουμε για να χαλαρώνουμε.Θέλει πολύ δουλειά για να το καταφέρουμε αυτό, δουλειά, θέληση και πείσμα.
11. Πες μας αν θέλεις το μυστικό της επιτυχίας σου..ποιο στοιχείο θεωρείς ότι είναι αυτό που σε έκανε γνωστή ώστε να καταφέρεις να βγεις σε εκπομπή διαδικτυακού καναλιού..
Δεν ξέρω αν υπάρχει κάποιο μυστικό επιτυχίας, απλά γράφεις γράφεις και δεν σκέφτεσαι που θα σε βγάλει αυτό. Προσωπικά όσοι μου λένε ότι με διαβάζουν παθαίνω ένα σοκ γιατί δε το περιμένω, οπότε το να βγω σε μια τέτοια εκπομπή ήταν κάτι καινούριο για μένα και πολύ τιμητικό
12.Αν θέλεις μίλησε μας για την προβολή σου σε εκείνη την εκπομπή και την εμπειρία σου κατ’ επέκταση...
Ήταν πολύ όμορφη εμπειρία και συνάμα αγχωτική, πως θα σταθώ, που θα κοιτάω ,μη πετάξω και καμία βλακεία. Το πρόβλημά μου ήταν απλά να μη βάλω τα κλάματα, γενικά όταν μιλάω για πράγματα που με έχουν πονέσει ή κάτι που ανήκει στο παρελθόν δεν ξέρω τι με πιάνει, κάτι σαν να γίνομαι ευσυγκίνητη , όσο να ναι το παρελθόν και η κατάθλιψη ήταν και είναι μέρη της ζωής μου..
13.Τι είναι αυτό που σε κάνει να γίνεις φανατικός αναγνώστης ενός blog?..το στήσιμο?..η διαφήμιση?..το ίδιο το πρόσωπο, κατά πόσο είναι δημοφιλές ή όχι?...ή οι στήλες του και η θεματολογία του/..?
Νομίζω όλο το πακέτο με τραβάει, γενικά θέλω να διαβάζω διάφορα blogs γιατί η κάθε μια έχει και διαφορετικό τρόπο σκέψης και μου αρέσει να γνωρίζω νέα άτομα
14. Ποιό είναι το motto που ακολουθείς στη ζωή σου??
Να χαμογελάτε γιατί σας αξίζει και σας πάει
15. Ας κλείσουμε την συζήτησή μας με μια ευχή σου προς όλους τους αναγνώστες σου, αλλά και με μια συμβουλή ή tip σου όσον αφορά τις σχέσεις, φιλικές, αδερφικές ή ερωτικές..
Εύχομαι οι αναγνώστες μου να χαμογελάνε και να μη στεναχωριούνται για τίποτε δεν αξίζει να χαλιούνται. Tips για σχέσεις…χμ αδέρφια δεν έχω οπότε δεν ξέρω, όσον αφορά τους φίλους να τους τεστάρετε πριν γίνουν κολλητοί σας, και να θυμάστε ότι δεν είναι όλοι φίλοι υπάρχουν και τα πισώπλατα μαχαιρώματα. Όσο για τις ερωτικές σχέσεις απλά θα πω ότι αν χωρίσει κάποιος ναι μεν να στεναχωρηθεί από την άλλη η ζωή προχωράει, αν κάποιος είναι ερωτευμένος να το ζήσει και να μη δώσει το 100% του εαυτού του για να μην πληγωθεί.
Σε ευχαριστώ πολύ για την τιμή που μου έκανες !!!
Αυτό είναι το κορίτσι μας, η νέα μου διαδικτυακή φίλη...
Μπείτε να ρίξετε μια ματιά στις στήλες της και διαβάστε το βιβλίο της..
Είναι τόσο γλυκιά όσο βλέπετε και στις φωτογραφίες είμαι σίγουρη..
Προς το παρόν σας μαμαδογλυκοφιλώ...
Σμουτς!!~
Σήμερα έχουμε την τιμή να είναι κοντά μας η Τίνα από το It's my life by Tina Michaelidou...
Το κορίτσι αυτό το παρακολουθώ τους τελευταίους μήνες, όσο βέβαια μου το επιτρέπουν τα πιτσιρίκια και οι υπόλοιπες υποχρεώσεις...
Δεν θα σας πω περισσότερα...
Σας αφήνω να απολαύσετε τη μικρή ηλεκτρονική συζήτησή μας...
1. Μίλησέ μας λιγάκι για τον εαυτό σου ώστε να σε γνωρίσουμε λιγάκι καλύτερα...
Με λένε Τίνα Μιχαηλίδου, ταύρος στο ζώδιο οπότε καταλαβαίνεις τι γίνεται στη ζωή μου. Είμαι λίγο σκύλα με όλη την σημασία της έννοιας, δεν αφήνω να με πλησιάζουν εύκολα. Αγαπώ να γράφω και να είμαι με ανθρώπους που με αγαπάνε και τους αγαπώ.
2. Ανέφερες μας τους λόγους για τους οποίους μπήκες στο χώρο του blogging και τι είναι αυτό που σε κάνει να διατηρείς 3 διαφορετικά blogs..
Στην αρχή το είχα κάνει τελείως ιδιωτικό το blog,μετά το έκανα δημόσιο ένιωθα πιο δυνατή για να το κάνω αυτό. Πλέον έχω 2 blogs στο wordpress και τρέχω πιο πολύ το It's my life by Tina Michaelidou καθώς και τη σελίδα μου στο Facebook It's my life by Tina Mechaelidou... Είναι κάτι σαν ψυχοθεραπεία για μένα το blogging....
3. Ποιά είναι πηγή έμπνευσής σου...τι είναι αυτό δηλαδή που σε κάνει να θέλεις να μοιραστείς την καθημερινότητά σου ή τις αγαπημένες σου συνήθειες με τους αναγνώστες σου?..
Η πηγή μου είναι η δύναμή μου, ίσως τα καθημερινά προβλήματα, οι αγωνίες κλπ είναι αυτά που θέλω να γράψω, να δείξω στον κόσμο ότι δεν πρέπει να το βάζουμε κάτω, αλλά να χαμογελάμε και στις δυσκολίες.
4. Μίλησέ μας για το βιβλίο σου και αν θέλεις μοιράσου μαζί μας το μυστικό του..
Αχ αυτό το βιβλίο, δεν περίμενα ότι θα είχε τόση απήχηση. Έχει να κάνει με την ζωή μου –εντάξει δε τα βγάζω και όλα στη φόρα- πως ξεπέρασα την κατάθλιψη και πως άλλαξα τη ζωή μου προς το καλύτερο... Μπορείτε να διαβάσετε ένα μικρό μέρος "Η ζωή μου όλη"..... Ένα μυστικό που μπορώ να σου πω είναι ότι το βιβλίο μου το έχω αφιερώσει σε κάποιον, δεν μπορώ να πω που αλλά είναι αφιερωμένο...
5. Από όσο γνωρίζω, γράφεις και σε άλλες στήλες..Πώς προλαβαίνεις να είσαι παντού(?), γιατί βλέπω ότι είσαι παιδί του έξω πολύ, με πολλούς γνωστούς, φίλους και παρέες..αυτή η συνήθειά σου δεν σε απασχολεί πολλές ώρες..?
Ένας κολλητός μου είχε πρόσφατα πως είναι υγιές να ασχολείσαι με πολλά πράγματα ταυτόχρονα γιατί έτσι ανακαλύπτεις πολλές πτυχές του εαυτού σου. Συμφωνώ μαζί του ναι μεν απασχολούμε συνέχεια με αυτό αλλά βρίσκω και χρόνο για να βγω όλα θέλουν οργάνωση ...
6. Έχεις γνωρίσει δια ζώσης αναγνώστες σου??
Κάποιους ναι, άλλους μέσω skype , άλλους όχι. Άλλωστε οι περισσότεροι αναγνώστες μου είναι από σχολή κλπ, άλλοι είναι από εξωτερικό που χαίρομαι που έχω και εκεί κοινό...
7. Θα μπορούσες να αναπτύξεις δεσμούς φιλίας με κάποιους από αυτούς??..
Αν ναι, μπορείς αν θέλεις να τους ονοματίσεις..και τους ίδιους αλλά και τα blogs τους..
Ναι θα μπορούσα άλλωστε ο χώρος του blogging είναι υπέροχος. Είναι πάρα πολλά τα άτομα που θα έχω επαφές ή που θα ήθελα να έχω κ για να μην αδικήσω κάποιον δε θα αναφέρω ονόματα ή blogs...
8. Ποια είναι η άποψη σου περί αναδημοσιεύσεων και αντιγραφής αναρτήσεων, που έχει πάρει έξαρση το τελευταίο διάστημα, χωρίς καν άδεια από τον ιδιοκτήτη ή τη σωστή αναφορά στην πηγή?..Πώς θα αντιμετώπιζες εσύ μια τέτοια περίπτωση?..
Το θεωρώ απαράδεκτο, αν θες πάρε την ανάρτησή μου αλλά τουλάχιστον βάλε ενεργή πηγή, μου έχει συμβεί του έστειλα μήνυμα και δεν κάνανε τίποτα. Δυστυχώς δεν μπορείς να κάνεις και πολλά, αλλά να σου πω και να πάρουν τις αναρτήσεις σου υπάρχει μέσα στο blog σου και φαίνεται ποιος το έγραψε πρώτος και κατά δεύτερον για να μη βάζουν πηγή σημαίνει ότι σε ζηλεύουν, ίσως να κάνω και λάθος αλλά έτσι το βλέπω. Αλλά είναι απαράδεκτο όλο αυτό.
9. Ποια στήλη σου πιστεύεις έχει περισσότερη απήχηση και τι είναι αυτό που την καθιστά τόσο δημοφιλή??..
Νομίζω η στήλη της κατάθλιψης , επειδή πολλοί περνάνε από κάτι τέτοιο,οπότε διαβάζοντας το άρθρο βλέπουν ένα κομμάτι του εαυτού τους. Το να έχεις κατάθλιψη δεν είναι κακό, το κακό είναι να μην το παλεύεις για να το ξεπεράσεις.
10. Παρακολουθείς ξένα blogs??..Θεωρείς ότι το δικό μας επίπεδο στο blogging σε σχέση με αυτών του εξωτερικού και συγκεκριμένα της Αμερικής έχουν κοινά σημεία?...Θα μπορούσαμε ποτέ εμείς οι Ελληνίδες bloggers να καταφέρουμε να αγγίξουμε τα ποσά που εισπράττουν αυτές οι γυναίκες??...
Παρακολουθώ και μου αρέσουν πολύ.Υπάρχουν κοινά σημεία απλά εκεί κάνουν άλλη δουλειά, τελείως διαφορετική αυτό είναι και το επάγγελμά τους άλλωστε, ξέρω μια κοπέλα που μου είχε πει αυτή είναι η βασική μου δουλειά και είχα απορήσει γιατί εμείς εδώ κάνουμε άλλη βασική δουλειά και αυτό το έχουμε για να χαλαρώνουμε.Θέλει πολύ δουλειά για να το καταφέρουμε αυτό, δουλειά, θέληση και πείσμα.
11. Πες μας αν θέλεις το μυστικό της επιτυχίας σου..ποιο στοιχείο θεωρείς ότι είναι αυτό που σε έκανε γνωστή ώστε να καταφέρεις να βγεις σε εκπομπή διαδικτυακού καναλιού..
Δεν ξέρω αν υπάρχει κάποιο μυστικό επιτυχίας, απλά γράφεις γράφεις και δεν σκέφτεσαι που θα σε βγάλει αυτό. Προσωπικά όσοι μου λένε ότι με διαβάζουν παθαίνω ένα σοκ γιατί δε το περιμένω, οπότε το να βγω σε μια τέτοια εκπομπή ήταν κάτι καινούριο για μένα και πολύ τιμητικό
12.Αν θέλεις μίλησε μας για την προβολή σου σε εκείνη την εκπομπή και την εμπειρία σου κατ’ επέκταση...
Ήταν πολύ όμορφη εμπειρία και συνάμα αγχωτική, πως θα σταθώ, που θα κοιτάω ,μη πετάξω και καμία βλακεία. Το πρόβλημά μου ήταν απλά να μη βάλω τα κλάματα, γενικά όταν μιλάω για πράγματα που με έχουν πονέσει ή κάτι που ανήκει στο παρελθόν δεν ξέρω τι με πιάνει, κάτι σαν να γίνομαι ευσυγκίνητη , όσο να ναι το παρελθόν και η κατάθλιψη ήταν και είναι μέρη της ζωής μου..
13.Τι είναι αυτό που σε κάνει να γίνεις φανατικός αναγνώστης ενός blog?..το στήσιμο?..η διαφήμιση?..το ίδιο το πρόσωπο, κατά πόσο είναι δημοφιλές ή όχι?...ή οι στήλες του και η θεματολογία του/..?
Νομίζω όλο το πακέτο με τραβάει, γενικά θέλω να διαβάζω διάφορα blogs γιατί η κάθε μια έχει και διαφορετικό τρόπο σκέψης και μου αρέσει να γνωρίζω νέα άτομα
14. Ποιό είναι το motto που ακολουθείς στη ζωή σου??
Να χαμογελάτε γιατί σας αξίζει και σας πάει
15. Ας κλείσουμε την συζήτησή μας με μια ευχή σου προς όλους τους αναγνώστες σου, αλλά και με μια συμβουλή ή tip σου όσον αφορά τις σχέσεις, φιλικές, αδερφικές ή ερωτικές..
Εύχομαι οι αναγνώστες μου να χαμογελάνε και να μη στεναχωριούνται για τίποτε δεν αξίζει να χαλιούνται. Tips για σχέσεις…χμ αδέρφια δεν έχω οπότε δεν ξέρω, όσον αφορά τους φίλους να τους τεστάρετε πριν γίνουν κολλητοί σας, και να θυμάστε ότι δεν είναι όλοι φίλοι υπάρχουν και τα πισώπλατα μαχαιρώματα. Όσο για τις ερωτικές σχέσεις απλά θα πω ότι αν χωρίσει κάποιος ναι μεν να στεναχωρηθεί από την άλλη η ζωή προχωράει, αν κάποιος είναι ερωτευμένος να το ζήσει και να μη δώσει το 100% του εαυτού του για να μην πληγωθεί.
Σε ευχαριστώ πολύ για την τιμή που μου έκανες !!!
Αυτό είναι το κορίτσι μας, η νέα μου διαδικτυακή φίλη...
Μπείτε να ρίξετε μια ματιά στις στήλες της και διαβάστε το βιβλίο της..
Είναι τόσο γλυκιά όσο βλέπετε και στις φωτογραφίες είμαι σίγουρη..
Προς το παρόν σας μαμαδογλυκοφιλώ...
Σμουτς!!~
Καλό μήνα αγαπημένο μου παρεάκι..Happy June..Επιτέλους καλοκαιράκι...Επιτέλους ζέστη και ήλιος...Για εμάς ξεκίνησαν ήδη οι διακοπές, μιας και από την Παρασκευή είμαστε στο δρόμο...Αρχικά περάσαμε το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος παραθαλάσσια.....Στο χωριό του Δημητράκη μου...Χορτάσαμε την γιαγιά μας εκεί και συνδυάσαμε δουλειές με βόλτες..Είδαμε αν μεγαλώνουν τα ζαρζαβατικά μας...
Την Παρασκευή που μας πέρασε έζησα μια απίστευτη εμπειρία..Ανεπανάληπτη,πρωτόγνωρη,διασκεδαστική,φαντασμαγορική!Δεν φαντάστηκα ποτέ ότι θα ζήσω κάτι ανάλογο αλλά να που τελικά το έζησα! Ο λόγος φυσικά για το Dinner in the sky....
Εσείς το έχετε ακουστά? Το πήρε το μάτι σας μέσα στην Τεχνόπολη τους τελευταίους 3 μήνες?..Είχα δει τo spot αλλά ποτέ μου δεν πίστεψα ότι θα είχα τα κότσια να ανέβω....Μπορεί να μην έχω υψοφοβία, αλλά το ενδεχόμενο να γευματίσω στα 50 μέτρα αιωρούμενη δεν το φαντάστηκα ποτέ..Δείτε εδώ περί τίνος πρόκειται!....Έζησα την απόλυτη μαγεία φίλοι μου...Η θέα της Ακρόπολης μαγευτική...Και του Λυκαβηττού...
Για το μόνο που ανησυχούσα ήταν να μην μου πέσει το κινητό.Βρίσκεσαι πραγματικά στον αέρα...Κάθεσαι σε αναπαυτικά bucket καθίσματα και απολαμβάνεις ένα λουκούλλειο γεύμα όλο γεύσεις και νοστιμιά..
Είσαι δεμένος καλά με ζώνες ασφαλείας σε περιστρεφόμενη θέση για άνεση κινήσεων και τα πόδια σου μπορείς να τα στηρίξεις σε ένα σκαλοπάτι προέκταση της καρέκλας..Πριν απογειωθούμε...
Αφού όμως σηκωθείς στα 50 m τριγύρω σου το κενό..Το απόλυτο κενό...
Η επιλογή της ώρας φαντάζομαι δεν είναι τυχαία..Μπορείς να αποθανατίσεις τις στιγμές σου λίγο πριν δύσει ο ήλιος αλλά και αργότερα που είναι φωταγωγημένη όλη η Αθήνα..Εκεί κρύβεται όλη η μαγεία του event ....Να μπορέσεις να δεις όλα τα φώτα της Αθήνας να λαμπυρίζουν, μέσα σε αυτό το πορτοκαλί χρώμα της που σε ζεσταίνει..Δεν σταματήσαμε να βγάζουμε selfies όπως πολύ καλά μαντέψατε..Φυσικά σε τέτοια μέρη πηγαίνεις μόνο με αγαπημένους φίλους που ξέρεις ότι θα περάσεις όμορφα..
Το προσωπικό ήταν απόλυτα εξοικειωμένο με το ύψος, πάντα χαμογελαστό και πολύ πολύ εξυπηρετικό, με υπέροχη διάθεση και για χαβαλέ αλλά και να μας βγάλουν φωτογραφίες..Εμάς σίγουρα θα μας θυμούνται από την πολύ φασαρία που κάναμε με τα γέλια μας..
Σας το συστήνω ανεπιφύλακτα..Είναι ωραίο να δοκιμάζεις καινούργια πράγματα, γιατί όχι και extreme...Εγώ πάντως το ευχαριστήθηκα πολύ...Φαίνεται άλλωστε και από τις φωτογραφίες μου..
Ελπίζω να σας μετέφερα το ωραίο μας κλίμα που είχαμε εκεί ψηλά με το παρεάκι μου....Θα μου μείνει αξέχαστο....
Dinner in the sky i heart you!!
Σας μαμαδογλυκοφιλώ...
Η εβδομάδα αυτή ομολογουμένως είναι από τις πιο όμορφες και σημαντικές για εμάς..
Το σπίτι μας γιορτάζει για 2 λόγους..
Αφενός για την επέτειο γάμου μας και αφετέρου για την γιορτή του Κωνσταντίνου μου, γνωστό για εσάς Ντίνο, Ντινούλη κ.τ.λ....
Κάθε χρόνο αυτές τις μέρες το σπίτι μας γεμίζει με φίλους ...
Άλλωστε ποιο το νόημα της γιορτής αν δεν τη μοιραστείς με τους δικούς σου...
Επειδή, όμως, η μοίρα μας μας τράβηξε στην Αθήνα, μένουμε με το τηλέφωνο αγκαλιά..
Και προσπαθούμε κατά κάποιο τρόπο μέσω της βίντεο κλήσης και του Skype να γεφυρώσουμε αυτό το τεράστιο κενό που μας καίει...
Χτες, στις 19 του Μάη, κλείσαμε 3 χρόνια έγγαμου βίου με τον Μιτσάκο μου...
Χρόνια γεμάτα χαρές, γέννες, τρέξιμο, ταξίδια, αγκαλιές, φιλιά, ξενύχτια τρελά, και μία μεγάλη μετακόμιση που μας άλλαξε τη ζωή..
Την Κυριακή που μας πέρασε παρακολουθήσαμε μία παράσταση ιδιαίτερη...
Αυτή τη φορά, όμως, για την Stacy...
Μια "μικρή" παράσταση ότι πρέπει για την ηλικία της..
Ή μάλλον καλύτερα ένα δρώμενο για βρέφη 6- 18 μηνών...















































